Rijsbergen (NL) – 56e Kennedymars

Voor mij was dit de eerste Kennedymars sinds het leven volledig werd stil gelegd door het Covid-19 virus. De eerste keer “terug” die lukte in mijn persoonlijke agenda. Begin september was er een gat ontstaan door het wegvallen van de Kennedymars van Waalwijk. Die hadden eerder reeds laten weten dat het organiseren nog te onzeker was voor hen. Een kleine club als Rijsbergen is in dit geval stukken wendbaarder. Of het nu door zou kunnen gaan of terug zou moeten afgelast worden.

Het nieuwe parkoers die ruim een jaar in de koelkast moest blijven liggen kon eindelijk aan de wandelaars gepresenteerd worden. Een parkoers van 4 lussen met telkens start en aankomst op dezelfde plaats en 2 rustposten onderweg. Wie hier een beetje meeleest weet dat ik geen fan ben van een “lussen wandeling”. Omdat ik al zo vaak gezien heb hoe dit in de soep draait.

Wat die mensen in Rijsbergen gepresteerd hebben was van een heel andere orde. Zo zou elke lussenwandeling er moeten uitzien. Laat mij eerlijk zijn het was de “Grand Cru”.

Op voorhand waren de GPX bestanden rond gemaild met de gegevens van elke lus apart. Voor iemand die onbekend is met de streek had dit niet zoveel betekenis. Zoiets moet ik kunnen beleven met mijn wandelschoenen aan.

De gezamenlijke start om 22 uur vanuit de startzaal. Er werd nog een muziek box buiten gezet, micro aangesloten. De pioniers van de club werden in het zonnetje gezet en hop het was tijd om te vertrekken. Zo eenvoudig kan het zijn. Wat gingen die eerste 7 kilometers hard, ik zag bij mezelf telkens snelheden verschijnen van boven de 6 km per uur. Veel te snel voor mezelf, met mijn ervaringen uit het verleden begon ik mijn eigen tempo te zoeken. Vele wandelaars staken mij over, ik was er ondertussen van overtuigd dat ik bij de hekkensluiters van de dag zou behoren. Ik wandel graag maar zulke hoge snelheden kan ik niet aanhouden. Ik was dan ook al bang dat deze eerste kilometers zich nog zouden wreken later op de dag. Ik zag nog heel veel mensen achter mij de rustpost na 7 km binnen druppelen. Oef dan toch geen rode lantaarn om te beginnen. Was een mentale opsteker.

Deze Kennedymars is een ware aanrader voor 2022

Op naar de volgende rustpost en daarna de kilometers terug aftellen naar de start. De eerste 20 km zouden erop zitten. Ik kwam er gaandeweg achter dat dit het scenario zou worden voor iedere lus die nog komen zou. Mits een kleine afwijking maar het kwam erop neer dat er telkens ongeveer 7 km naar, van en tussen de rustposten zaten per lus. Was een ware opsteker in mijn koppeke. Zo begon ik iedere lus te zien als een doordeweekse wandeling van 20 km.

De eerste twee lussen gingen vlot vooruit aan een relatieve hoge snelheid voor mijn doen. Ik merkte ook dat er veel onverharde wegen in zaten. Hoe verder de lussen voorbij kwamen waren deze paden nadrukkelijker aanwezig. Heirdoor gingen mijn snelheden dan ook achteruit. Zeker vanaf het moment dat de echte boerenpaden eraan kwamen. Wat meer oneffenheden, een plas hier en daar en dan goed uitzoeken hoe en waar ik mijn vermoeide voeten moest zetten om zo weinig mogelijk energie te verdoen.

Wat waren de verharde grind wegen in de buitengebieden een luxe. De gedachte kwam naar boven dat deze inwoners er ook veel ervoor over moeten hebben om via zulke onverharde; niet geasfalteerde wegen aan hun woning te geraken. Geld hebben is dan in dit geval eventjes pech hebben. De huisnummers vielen op, een reflecterend plaatje die van beide kanten kan gezien worden. De pakjes diensten zullen hier dankbaar voor zijn. Je zal maar de pech hebben op je eerste werkdag daar pakjes te moeten leveren. Maar op deze manier is het mooi opgelost.

Doorheen de lussen werd ik telkens met hoge snelheden voorbij gestoken door een groep van 8 wandelaars. De eerste keer dat dit gebeurde vielen de vele “Olat” fluo hesje op. In mijn hoofd had ik ze omgedoopt tot de “Olat bende”. Het leuke eraan was dat ze mij meestal tussen de rustposten voorbij staken. Ik na de rustpost een kleine voorsprong kon uitbouwen omdat ik vroeger de posten verliet. Ik kon dan eventjes een mentale opkikker hebben dat ik “sneller” was dan hen. Doorheen de 80 km is dit meerdere malen zo verlopen. Een enkele keer lukte het om de volle 7 km voor te blijven tussen de posten. Niet omdat ik sneller wandelde, maar gewoon omdat ze zich langer hadden bezig gehouden op de post. Wat waren die snel zeg, zelfs na 50, 60, 70 km konden die vlammen aan snelheden van boven de 6 km/uur. Het soort ondergrond onder hun voeten deden hen niets. Allé, zo heb ik het toch ervaren. Het was leuk om jullie als “Olat bende “ in mijn hoofd de ganse tocht tegen te komen. Alvast heel veel respect voor jullie wandel prestaties.

Geen bonkende beats, vuurkorven of een mensen massa langs de kant van de weg. Wel een Kennedymars in al zijn kracht en eenvoud die er vol goesting voor gaat.

De nacht was voor mij veel te warm. Veel vocht verloren onderweg, gelukkig kon dit op de rustposten een beetje goed gemaakt worden. Wat regen bij de start en naar het einde toe. Telkens niet goed weten of het zinvol was die regenjas aan te doen of niet. Dit wel gedaan om een minuut later vast te stellen dat het eigenlijk niet nodig was. De ochtend kondigde zich frisser aan dan ik gehoopt had. Een licht jasje was voor mij nodig om het gevoel van koud / onderkoeling te voorkomen.

Bij thuiskomst voorlopig één blaar kunnen vast stellen aan de hiel van de rechtervoet. Misschien komen er de komende uren nog andere naar boven na het uitdoen van de kousen en tape. Voeten de nodige ruimte geven om te (ont)zwellen en op hun plooi te komen. Soms kunnen er nog verassingen uit de bus komen.

Bij thuiskomst voorlopig één blaar kunnen vast stellen aan de hiel van de rechtervoet. Misschien komen er de komende uren nog andere naar boven na het uitdoen van de kousen en tape. Voeten de nodige ruimte geven om te (ont)zwellen en op hun plooi te komen. Soms kunnen er nog verassingen uit de bus komen.

Je zag en voelde aan alles dat deze club er terug klaar voor was. Vol enthousiasme werden we als wandelaar onthaald. Doorheen de nacht en dag zag ik jullie in de weer om alles piekfijn op rolletjes te laten lopen. Jullie zaten vol goesting (zoals wij het hier in Vlaanderen verwoorden) om er iets moois van te maken. Dit was merkbaar van bestuur over de vele vrijwilligers als diegenen die hun schuur ter beschikking stelden.

Het uitgedachte lussen systeem is volgens mij een blijver. Een welgemeende proficiat aan allen die het hebben mee vorm gegeven. Onderweg kwam bij mezelf het idee naar boven dat lussen de komende jaren gemixt kunnen worden. Zo heb je als wandelaar telkens het idee een nieuwe wandeling te maken. Logistiek en praktisch moet dit natuurlijk ook wel haalbaar zijn.

Hoe dan ook kan ik enkel maar vol enthousiasme beamen dat dit systeem perfect werkend bij mij is over gekomen. Nogmaals proficiat gewenst.

Deze wandeling is dan ook een ware aanrader voor wie Kennedymarsen stapt / loopt. Niet enkel de lussen werken perfect ook de totale beleving. Van natuur onderweg, de afwisseling van verharde en on-ververharde wegen.

In 2022 zal de Kennedymars van Rijsbergen plaats vinden op 17 juni

Total distance: 87183 m
Max elevation: 42 m
Min elevation: -46 m
Total climbing: 4709 m
Total descent: -4688 m
Total time: 15:47:14
SportDateStart timeDurationTotal distance (km)Average speed (km/h)Max speed (km/h)
HIKING10-09-202121:59:1015:47:4481.785.212.7

Foto’s kan je terugvinden via (organisatie Kennedymars Rijsbergen): https://myalbum.com/album/WExqwhAsPRV8bA/

Of natuurlijk via de officiële website van de Kennedymars Rijsbergen

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.