Dit was 2019

De laatste dagen van 2019 stappen langzaam voorbij. Terwijl het nieuwe jaar 2020 reeds vol ongeduld staat te trappelen om uit de startblokken te schieten. Dan is het goed om er even rustig bij neer te zitten en terug te kijken wat het afgelopen jaar heeft gebracht.

Kennedymarsen

Het begon dat jaar allemaal met een in impulsieve keuze om ook eens een kleinere Kennedymars te stappen. De eerste die aan bod kwam was de Waterpoortloop begin maart. Het vertrek uur (middernacht) was ideaal combineerbaar met mijn werk. Na mijn inschrijving drie dagen ervoor, werd het steeds duidelijker dat het een regenachtige tocht zou worden. Oeps een kleine misrekening. Daarbij kwam die nacht nog de harde wind die er woei aan de kust. Gelukkig deze tocht niet alleen moeten afwerken, bij deze nog eens merci voor het gezelschap onderweg. Een heroïsche tocht om nooit meer te vergeten.

Daarna kwam nog de “éénmalige” Kennedymars van Almkerk, 80 voor 1 Altena. Naar aanleiding van de vorming van deze nieuwe Brabantse gemeente. Een heel mooie tocht met een leuke sfeer onder de wandelaars. Hierbij hoop ik dat er in 2020 een vervolg mag komen. 

De derde kleine Kennedymars in deze serie was die van Rijsbergen. Een beetje afwachtend of het lussen systeem mij zou bevallen. Gezien de regen die er viel was dit een super ervaring. Zo kon ik na een lus droge kledij aandoen en zo fris verder stappen. 

Wat me sterk opviel was de goede organisatie van deze relatief kleine tochten. Waar vrijwilligers met hart en ziel er staan om er een super ervaring van te maken. 

Sittard is mij bij gebleven als een zware tocht met veel mindere ondersteuning voor de wandelaars. Was voor mij een koude douche na alle andere Kennedymarsen die ik al ooit gelopen heb. Een eerste rustpost na ruim 10 kilometer, geen extra water voorzieningen onderweg wegens het warme weer. Allemaal zaken die deze tocht zwaar maakten. 

Door omstandigheden waren Someren en Waalwijk dit jaar niet van de partij. Ik hoop deze twee in 2020 terug op mijn agenda te krijgen. Want dit zijn echt wel de ambiance tochten. 

Dodentocht of Tomorrowland 

De Dodentocht kan in 2019 weglopen met de titel “Hype van het jaar” of “Het Tomorrowland van de wandeltochten”. Een kaartenverkoop die in amper twee uur uitverkocht was. Reeds maanden en weken voor de start ervan broeide er al wat onder de wandelaars en op sociale media. Het was de 50ste editie en een beperkt oplage van 13000 tickets maakten het geheel compleet. 

Dodentocht, het Tomorrowland van de wandeltochten

Dit was voor mij de snelste editie van de Dodentocht die ik ooit heb gelopen. Het weer viel al bij al wel mee. Veel wind wel en een verloren regenbui nam ik er wel bij. 

Ik miste hierbij wel de ambiance van Someren en Waalwijk. Maar ook de gezelligheid van de kleinere Kennedymarsen die ik eerder op het jaar deed. De Dodentocht voelde een beetje aan als een “verplicht” nummer om te doen. Hoewel deze tocht nog altijd heel hoog staat aangeschreven als je kan zeggen “Ik heb de Dodentocht met succes uitgelopen”.

Kleinere tochten

Tussen het grote geweld zaten er ook heel wat mooie kleinere tochten in. Georganiseerd door clubs die met hart en ziel routes uitstippelen om van te smullen. Doorheen de pracht van de plaatselijke natuur en / of bezienswaardigheden die de streek te bieden heeft. 

Flop van het jaar

Ieder wandeljaar heb je zo’n tocht waarvan je zegt “Pff was ik hier maar nooit naar toe gekomen.”. Dit jaar was het niet anders. Dit jaar mag Oostkapelle met deze titel gaan lopen. De titel van de tocht was veelbelovend. “Kastelen, landhuizen en hoven”. Maar daar stopte het ook wel degelijk voor mij. Route zonder pijlen, route beschrijving zonder ook maar enig idee van afstanden, … kortom een tocht op het lijf geschreven voor wie de streek kent.

Vrijwilligers

Ik wil via deze weg zeker nog de vele vrijwilligers in het zonnetje plaatsen. Zij die hun vrije tijd benutten om op iedere wandeling het beste van zichzelf te geven. Die het mogelijk maken dat je als wandelaar telkens weer in de watten wordt gelegd. De woorden RESPECT, PROFICIAT en DANK U WEL in grote letters zijn hierbij van toepassing.

2020 

Ik durf nu nog geen beloftes doen voor het nieuwe jaar. Dat zie ik wel telkens wat er lukt om te doen. 

Maar ik wens u als lezer wel al heel veel wandelgenot de komende 366 dagen die het nieuwe jaar in petto heeft.